De hittebubbel is vertrokken naar het noorden, gelukkig starten wij dit keer in het zuiden. Viva l’Espagna!

De 3^e editie alweer van de TFC Weesp Tour de France Poule. En dat dit een succes blijft blijkt zowel aan de deelnemers (dit groeit ieder jaar iets), maar ook de beschikbare financiële middelen. Zo zal de directie dit jaar zelf afreizen naar La Douce France om de strijd vanuit het brandpunt te aanschouwen en jullie dagelijks mee te nemen in alle mooie, maar ook minder mooie verhalen. Pas als de klassementen in de plooi liggen, keert hij huiswaarts, om de 3^e week vanaf zijn eigen erf te verslaan.

Aan de vooravond van de 113^e editie van de Tour de France is het tijd om alle ploegen en hun renners voor te stellen. Tot in de laatste dagen zijn nog renners geschrapt door blessures en renners klaargestoomd om ze te vervangen. Een mooi palet aan kwaliteiten en specialiteiten is het resultaat.

In totaal strijden 8 ploegen met 3 renners om de prijzen. En in deze editie is er voor ieder type renner wel een kans om een dagzege te pakken. Zo starten we heel onconventioneel met een ploegentijdrit. Er zijn 7 vlakke ritten voor de sprintkanonnen (hoewel, ook in deze zogenaamd vlakke etappes zit hier en daar nog wel een kuiten bijtertje om alle sprintdromen in rook te laten opgaan). Dan nog 4 heuvelachtige ritten, een tijdrit met een verraderlijk klimmetje halverwege en 8 bergetappes.

Wie zijn uiteindelijk de gelukkigen die dit jaar de fantastische rondreis door Frankrijk mogen maken?

Allereerst is daar de nieuwe ploeg Derniers c’est Premiers. Tijdens mijn reis naar het zuiden werd de voltallige ploeg gespot op een terras in het noordoosten van Frankrijk. Toch maar even aangesproken, en wat blijkt, de ploegleider dacht dat de Tour in Parijs van start zou gaan. De renners sprongen direct op de fiets om in een soort van ploegentijdrittraining de ploegenpresentatie in Barcelona nog op tijd te halen. Dat is uiteindelijk gelukt, maar met veel stress en volgelopen benen als gevolg. Een stukje onervarenheid van zowel de ploegleider als de renners Ghostrider en Natte Sok. Van Labas Zurnagle hadden we toch wel wat meer coaching mogen verwachten, maar hij heeft zich in aanloop naar de Ronde volledig afgezonderd. Conclusie, zonder ploeg geen topklassering in een ploegentijdrit.

Dan de ploeg die al jarenlang stug in elke ronde meerijdt, The Yellow Riders. Na de deceptie van vorig jaar, is deze ploeg op en top voorbereid om voor een podiumplaats mee te doen. De Klimmer heeft een pittige hoogtestage achter de rug en mag zich nu met recht ook een klimmer noemen. Henri Cornetto is het voorjaar wat wisselvalliger naar voren gekomen. Blessureleed, net iets te lang doorgaan met een hoge hartslag en urenlang klooien met zadelinstellingen, bandentypes en stuurlinten. Hopelijk is de focus op tijd terug.
Ook wisselvallig is Cueille. Maandenlang in het niets verdwenen, maar zodra we gaan fietsen om de echte prijzen zien we opeens weer leven in de brouwerij. Het heeft er alle schijn van dat er toch weer net op tijd een collectief gesmeed is.

De Weesper Doortrappers. De net niet van vorig jaar. Op 19 seconden werd het eindklassement verloren. Dit jaar aan de start met versterking in alle gelederen. Zo zijn daar Laterne Rouge als locomotief voor de dalkilometers in aanloop naar de cruciale beklimmingen. Serge Sabot voor de sprintkansen op het vlakke en in de puncheursetappes. En Vlammetje die op het lichtste materiaal de beklimmingen op moet vliegen. We weten echter allemaal hoe het mis kan gaan met het wegen van fietsen, dus ik zou gewoon 2 binnenbanden per wiel monteren voor het zekere.

Na het sponsorleed afgelopen winter is er op het laatste moment een geldschieter gevonden. Famille de Cyclistes lijkt op papier geen kashebber voor de eindoverwinning, maar schijn bedriegt. Met Annie Londonderry en Oempaloempa zijn er op individueel niveau misschien geen heel spectaculaire resultaten te verwachten, maar als deze twee samen gaan spannen tegen de rest kunnen we onze borst nog nat gaan maken. En dan ook nog aangevuld met Elmo, het groentje van 2025 die zich in een jaar aardig heeft ontwikkeld, staat er een ijzersterk team, wat eigenlijk niemand nog echt in de gaten heeft.

Ook dit jaar is er een debuterende ploeg, die tot voor kort nog op een iets lager niveau aan koersen meedeed. De Barcelona Boomers mogen zich gelukkig prijzen met hun eerste deelname aan de Ronde. Zowel Vlugge Japie als De Bolle konden op continentaal niveau met twee vingers in de neus meekomen en menig overwinning in de zak steken. Maar de Tour is andere koek. Gelukkig kon op het laatste moment Pur Pari nog worden aangetrokken, die contractloos rondreed en voor een prikkie aan het geheel toegevoegd kon worden. Met de ervaring van deze renner en het uithoudingsvermogen van de andere twee liggen een aantal etappezeges wel in de lijn der verwachting. Of drie weken niet te lang is zal moeten blijken.

Chasse Patates won vorig jaar het bergklassement met Klein Pierke maar deze renner pakte ook 4^e plaatsen in het punten- en algemeen klassement. Deze renner is nu met wielerpensioen. Wat nu? Er is flink wat geld tegenaan gegooid om routinier Mister Prodent aan te trekken. Een zwaluw maakt echter nog geen zomer, dus ook Piano Piano kreeg het vertrouwen van de ervaren ploegleider. Deze zelfde ploegleider heeft ook een scherp oog voor aanstormend talent. Hobbyfietser Curven Geist werd na met smeekbedes, een grote worst en een zak geld aan de selectie toegevoegd. Meerdere teambuildingssessie waren vervolgens nodig, maar aan de vooravond van de Grand Départ is  het alweer gelukt om een ploeg met serieuze ambities (en kansen) neer te zetten.

Anna van der Breggen was met pensioen. Net iets te lang doorgegaan? Er was echter een ploegleider die het nog steeds zag zitten en ook een grote rol in een nieuwe ploeg voor zich zag. Deze winter werden de eerste schetsen gemaakt voor de ultieme Tourploeg voor 2026, Paris est Loin. Anna zou de wegkapitein der wegkapiteins worden, met ervaring, koersinstict en kennis van de concurrenten. Sprintkanon van weleer Klimslak werd op een afmattende klimstage gestuurd en mag zich inmiddels sprintende klimmer noemen. En tot slot werd Doctor Livestrong weggekaapt bij de concurrent, om bij de overgangsetappes op kop te sleuren en de ploeggenoten uit de wind te houden. De verwachtingen zijn hooggespannen, maar kunnen ze ook waargemaakt worden?

Na afgelopen seizoen meerdere mooie overwinningen behaald te hebben is de klad er een beetje ingekomen bij Les Gâteaux de France. Feestjes werden niet afgeslagen en er werd flink voor de inwendige mens gezorgd. Uiteraard werd er wel gefietst, maar er werd daarbij meer tijd besteed op terrasjes dan op de fiets. Natuurlijk, er was wel een serieuze ambitie aanwezig, maar iedere trainingsrit was er weer discussie tussen met name Snelle en Crêpe Suzette over stopstrategieën en plaspauzes. Guillemette Guillotine is hier mogelijk een beetje de dupe van geworden. Normaal ijzersterk in de derde week, maar het kan best zo zijn dat die derde week een fiasco gaat worden. Hopelijk heeft de ploegleider inmiddels de touwtjes weer stevig in handen en kan het tij aan de vooravond van de start nog gekeerd worden.

Een goed gevuld peloton met mooie, bijzondere, sportieve en ambitieuze renners. We starten om de collectieven te testen met een ploegentijdrit. En niet zo omslachtig als Christian Prudhomme. Een ploegentijdrit is een ploegentijdrit en geen verkapt individueel ritje. Oftewel, de gemiddelde tijd van de ploeg telt. Win je, dan win je als collectief. Verlies je, dan gaat de gehele ploeg door de pek en veren.
De beste renner van de winnende ploeg mag het geel aantrekken, de nummer 2 krijgt 5 punten voor de bollen (we rijden immers de Côte de Montjuïc op) en de nummer 3 krijgt 5 punten voor het groen.

Hoe het parcours er precies uitziet? Dat mogen jullie zelf verkennen. Morgen gaan we zien wie er serieus werk heeft gemaakt van het analyseren en wie er uit de bocht gaat vliegen.

Uw verslaggever/directeur gaat zich op zijn geheel eigen wijze voorbereiden. On y va!