Het zit erop, Parijs is gehaald. Het was een dag waarvan sommigen hoopten dat die nooit zou komen. Maar ook een chaotische dag.
De koers werd ingekort. Start niet in Thoiry, maar op de finishlijn. Het gehele peloton toog met de bus naar Parijs. Behalve Mister Prodent (CPT) en Doctor Livestrong (PEL) die deze gelegenheid aangrepen om alvast warm te fietsen.
De ingekorte etappe vraagt natuurlijk ook om een tijdcorrectie, zodat het speelveld weer gelijk komt te liggen voor een ieder.
Welke ploeg draait als eerste de Champs-Élysées op? Tja, maar wanneer en welke ronde dan? Het antwoord daarop volgt (over)morgen, dit verdient uitgebreide studie omdat mogelijk een of meerdere klassementen hiermee bepaald gaan worden.
Dit keer geen ellenlange fotosessies en champagnemomenten. Gewoon een rondje flierefluiten en daarna volle bak koers.
Uiteraard is een ontsnapping op die ellenlange avenue niet lang vol te houden, dus het zou allemaal voor het echie zijn zodra Montmartre in zicht kwam.
Bij de eerste beklimming waren het nog wat knalerwten, pas bij de tweede keer barstte het vuurwerk echt los. Het tempo werd opgevoerd en een zestal maakte zich los van de grote groep. De Klimmer (TYR), Serge Sabot (WDT), Vlugge Japie (BBS), Mister Prodent (CPT), Guillemette Guillotine (LGF) en Doctor Livestrong (PEL) waren een maat te groot in deze laatste kilometers van de ronde. Geen ploegenspel in de kopgroep, maar wel wat stoorzenders. Zo wilde Doctor Livestrong geen kopwerk doen in verband met het klassement van Crêpe Suzette die nog in het peloton zat en datzelfde gold voor De Klimmer, die natuurlijk Henri Cornetto nog wat plekken in het klassement wilde laten winnen.
Een gevaarlijke kopgroep met klassementsmannen Serge Sabot (WDT) en Mister Prodent (CPT), de nummers 2 en 5 van het algemeen klassement.
Het peloton liet dat dan ook niet gebeuren en na de afdaling van Montmartre kwam op de Champs alles weer bij elkaar.
De 3e en laatste keer Montmartre zou dan de doorslag moeten geven. Halverwege de klim gaf De Klimmer (TYR) er een snok aan en alleen Mister Prodent (CPT) kon met een uiterste krachtsinspanning volgen. Ze namen afstand, maar het was nog niet overtuigend. Een klein groepje bleef binnen schootsafstand.
De rest van het peloton dacht al aan het feest vanavond en bolde rustig uit naar de finishlijn.
De beide koplopers gaven alles en de voorsprong bleef schommelen tussen de 5 en 10 seconden. Op de laatste keer Champs-Élysées trok De Klimmer het niet meer en leek Mister Prodent solo naar de finish te rijden. Of toch niet? Die marge moest toch wel ruim genoeg zijn? Maar de benen waren volledig leeg. Op 5 cm wist hij zich winnaar te noemen en stortte direct na de lijn ter aarde. Dat wordt een paar dagen kramp. Chapeau Mister Prodent. De derde dagzege alweer.
Maar, hiermee scoort hij ook de maximale punten voor het groen en leidt nu het klassement riant.
Maar, wat eerst niemand in de gaten had, was dat Labas Zurnagle (DCP) zich ook in het uitbollende peloton bevond. Is er dan niet een ploegleider die even wat instructies in het oortje geeft? Labas kwam in het peloton op 13:40 binnen. Samen met Crêpe en Henri. Maar dus niet met grootste belager Mister Prodent (CPT). Labas is op deze laatste dag vernederd door Mister Prodent. Hij is in het klassement voorbijgegaan en staat met een achterstand van 12:36 nu tweede. Crêpe Suzette bezet de derde tree op 13:04.
Dit betekent ook dat met deze stand het groen naar Serge Sabot (WDT) gaat.
Bij de ploegen is geen noemenswaardige wijziging opgetreden.
En da de 3e keer maar, we hebben nog de bonificaties en bonuspunten uit de persco’s. Met name voor de 2e en 3e plek in het algemeen klassement van belang (Labas zal toch niet nog verder zakken…), maar wie weet heeft het verregaander consequenties. Wie heeft wel en niet de vragen beantwoord en wie heeft dit dan ook goed gedaan?
De stand na de laatste etappe is in ieder geval de volgende (volledig klassement op de pagina ‘klassement’:
Antwoorden van de laatste persconferentie volgen morgen, de einduitslag van de ronde op de dinsdag. (We kunnen nu nog geen afscheid nemen, even rustig afbouwen.)
